دوشنبه 6 جولای، 2020

بایدهای حضور مجدد ناتو در افغانستان

ناتو در افغانستان حضور طولانی مدتی داشته است .حضور ناتو از زمان جنگ سرد گرفته که در مقابل ورشو قرار داشت تا حضور این سازمان در مقابل طالبان و القاعده تاریخ طولانی آن را در سرزمین جنگ و خون نشان می دهد.

ناتو همواره در افغانستان دلیلی برای بودن داشته است. این دلایل به شرایط و موقعیت های بستگی داشته و دارد.

حضور قوی ناتو در جنگ سرد به خاطر آن بود که پیشروی بلاک شرق را مانع شود. در آن زمان ناتو با تمام تجهیزات و قوا از نیروهای مخالف دولت دست نشانده شوروی سابق حمایت می کرد . شکی نیست که حمایت های ناتو و کشورهای طرفدار غرب در افغانستان کمک بزرگی به جهاد افغانستان نموده است. ناتو همانند کشورهای غربی به خصوص امریکا که پس از شکست شوروی سابق سکوت کردند یک سکوت و بی تفاوتی نسبی در مقابل قضایای افغانستان را گذراند. در این دوره که افغانستان به معنای واقعی آبستن حوادث بزرگی بود ناتو خود را بی توجه به قضایای افغانستان نشان داد.

این موضوع برای افغانستان واقعا سخت و دشوار بود. در حقیقت با کنار کشیدن ناتو امور به دشت قدرت های کوچک منطقه ای افتاد و نتیجه خرابی کامل افغانستان در جنگ قدرت های داخلی و خارجی بود . جنگی که هیچ برنده ای نداشت اوج فعالیت های جمهور ناتو زمانی بود که القاعده به برج های دوگانه تجارت جهانی حمله کرد و این حمله یورش همه جانبه غرب به رهبری امریکا به افغانستان را در پی داشت.

در حضور مجدد ناتو تفاوت عمده ای وجود داشت که این باز ناتو خود در جنگی مستقیم با طالبان قرار داشت. این جنگ مشروعیت حضور ناتو در افغانستان را توجیه می کرد.آن جنگ با طالبان هیچگاه به اهدافی که ناتو در هنگام حضور در افغانستان معین کرده بود نرسید. جنگ نه دموکراسی را آن گونه که قرار بود نهادینه کرد و نه طالبان را سرکوب نمود ونه غرب را پیروز میدان اعلام کرد.هر چند جنگ ناتو با طالبان به پیروزی ناتو نیانجامیده است اما به عقیده شماری از آگاهان این جنگ سبب شده تا ناتو حضور خود در افغانستان را ادامه دهد.

یکی از دلایل جضور ناتو حفاظت از امنیت افغانستان است که به صورت دوامدار در معرض تهدید می باشد.

پایان حضور نظامی ناتو در افغنستان در پایان سال 2014 پیش بینی می شد، اما نشست ناتو در لندن بار دیگر حضور ناتو را تمدید نمود. با توجه به وضعیت امنیتی افغانستان در آستانه پایان سال 2014میلادی تمدید ماموریت ناتو به عنوان یک فرصت دیگر برای افغانستان تلقی شده است. در عین حال عده ای نیز با بدبینی به حضور ناتو نگریسته و ادعا می کنند که جضور ناتو در افغانستان بعد از بیش از یک دهه به امنیت در افغانستان نخواهد انجامید.

اما به هر صورت، آنچه در آینده برای افغانستان مهم است رابطه این کشوربا متحدان خارجی اش می باشد . این رابطه باید تحت ضابطه های قوی و قدرتمندی در آید.

گذشته افغانستان از اختلافات ؛ ناهماهنگی و بی برنامگی های شدید در رابطه میان افغانستان و کشورهای غربی به خصوص سازمان ناتو رنج می برد.

شاید مهمترین علتی که باعث شده تا دهها هزار نیروی خارجی و داخلی نتوانسته اند جنگ علیه چند هزار طالب را بگیرند، همین ناهماهنگی میان نیروهای داخلی و خارجی بود که جنگ از مرز ده سال گذشته به یکی از طولانی ترین جنگهای ناتو مبدل گشته است.دولت وحدت ملی بهتر است قبل از اینکه وارد هر کاری در این خصوص شود، به ساخت برنامه و پلان مشخص و تهیه استراتژی مبارزه علیه نا امنی و جنگ با طالبان بپردازد . جنگ با طالبان اکنون از استراتژی خاصی پیروی نمی کند. ناهماهنگی که به اندازه ای وسیع است که هر کدام از نیروهای داخلی و خارجی یکدیگر را متهم به کم کاری و اهمال در جنگ می نمایند.تا زمانی که افغانستان نتواند اولویت های خود را تشخیص دهد و برای آن برنامه و پلان مشخص بسازد بعید است که حمایت های خارجی بتواند افغانستان را به موفقیت برساند.

افغانستان می باید دولت و دشمن و استراتژی جنگ با طالبان را مشخص سازد .ناهماهنگی ها در تعریف دوست و دشمن، تعریف استراتژی واحد مبارزه علیه طالبان و اتخاذ شیوه عمل واحد وضعیت امنیت را با چالش های جدی مواجه می سازد . افغانستان باید از آخرین فرصتهای خود برای رسیدن به صلح پایدار، ثبات و امنیت استفاده کند.

خبرگزاری مرکزی - © 2020