شنبه 26 اسد، 1398

تلاش‌های سازمان استخبارتی اسرائیل برای نفوذ در افغانستان

گزارش‌های موجود نشان می‌دهند که سازمان استخباراتی اسرائیل «موساد» طی چند دهه با برخی رهبران افراطی پشتون و عرب در افغانستان ارتباط برقرار کرده و همچنین تلاش می‌کرده تا میان کابینه دولت پس از شوروی، حتی در دوران امارت طالبان و همچنین دولت جدید نفوذ کند و تعدادی از افراد و تنظیم‌های سیاسی را نیز به نفع خود در این مدت استعمال کرده است.

در گزارش قبلی «حضور سازمان جاسوسی اسرائیل در افغانستان» بیان‌گردید که با تکیه بر شواهد و با وجود اینکه افغانستان و اسرائیل هیچ‌نوع روابط غیررسمی و دیپلماتیک ندارند اما نیروهای اسرائیلی با هویت جعلی آمریکایی در افغانستان و به‌ویژه پایگاه‌های نظامی ایالات متحده همچون پایگاه نظامی «شیندند» در هرات حضور و فعالیت دارند.

در گزارش پیشین، بیان‌گردید که نیروهای اسرائیلی با هدف انتقال تروریستان داعش از عراق و سوریه به افغانستان نیز در نزدیکی مرزهای ایران نیز فعال شده‌اند.

با توجه به اینکه اسرائیل در دولت‌های اسلامی از کارنامه بدی برخوردار است و همچنین مردم افغانستان هرساله در روز قدس سیاست‌های اسرائیل در قبال فلسطینی‌ها و جهان اسلام را محکوم می‌کنند بنابراین «تل‌آویو» روش‌کاری‌اش را بر فعالیت‌های گسترده جاسوسی استوار نموده و برای دنبال کردن سیاست نفوذ و به دست آوردن زمینه مانورهای عملیاتی، تمرکزش را به‌روی نفوذ میان افراد و چهره‌های مؤثر در افغانستان گذاشته است.

بر اساس گزارش‌های متعدد رسانه‌ها، تماس‌های سازمانی موساد با افراد مشخص، به دوران جنگ‌های شوروی و یا پیشتر از آن برمی‌گردد و این روابط شامل رهبران و جنگجویان افراطی پشتون و عرب و تلاش‌هایی برای نفوذ میان مقامات دولت‌های پس از شوروی در کشور می‌شود.

منابع متعدد انگلیسی‌زبان گزارش داده‌اند که اسرائیل با «گلبدین حکمتیار» رهبر حزب اسلامی که میان مردم نیز به «قصاب کابل» مشهور است، از دوران جنگ شوروی و احتمالاً تا کنون روابط گسترده داشته است.

این منابع افشا کرده‌اند که «چارلی ویلسون» عضو مشهور مجلس نمایندگان آمریکا از حامیان مهم اسرائیل برای پیشبرد اهداف آن رژیم در جنگ‌های افغانستان محسوب می‌شود.

وی از جمله افرادی بوده است که در تحویل‌ صدها میلیون دالر پول و اسلحه موساد به حزب اسلامی حکمتیار نقش کلیدی داشته است.

یک روزنامه‌نگار آمریکایی در یادداشتی در سال 2016 درباره رابطه اسرائیل با حزب اسلامی فاش کرد که این ارتباط توسط چارلی ویلسون انجام می‌شده است.

«کریستوفر بولین» نوشته است: «ویلسون شخصاً با گلبدین دیدار کرد و به توافق رسید که حزب اسلامی از اسرائیل اسلحه دریافت کند و با مأمورین موساد در پاکستان ارتباط داشته باشد تا افراد حزب او را آموزش بدهند.»

حدود چهار هزار تن از جنگجویان حزب حکمتیار در راستای این توافق، توسط کارشناسان اسرائیلی آموزش‌های نظامی دیدند که تعدادی از جنگجویان عرب نیز در جریان این آموزش‌ها در حزب اسلامی ادغام یا جایگزین شدند.

ویلسون به‌عنوان یک دلال اسلحه اسرائیلی با «محمد ضیاءالحق» رئیس جمهور وقت پاکستان و گلبدین حکمتیار به توافق رسید که بخشی از تسلیحات نظامی را به پاکستان منتقل کند و در آنجا توسط مربیان اسرائیلی به جنگجویان حزب اسلامی آموزش‌های نظامی داده شود.

گفته می‌شود در دوران جنگ‌های شوروی در افغانستان، اسرائیل با جنگجویان عرب که در کشور مشغول نبرد بودند نیز تماس برقرار کرد تا به نفوذ خود استحکام بیشتری ببخشد. روزنامه‌نگار آمریکایی پیرامون روابط محرمانه اسرائیل با رهبران گروه تروریستی القاعده می‌نویسد: «در حالی که مأموران اسرائیلی افراد حزب اسلامی را آموزش می‌دادند، تا سال 1984 حکمتیار روابط نزدیکی با اسامه بن‌لادن داشت و همزمان از سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و سازمان استخباراتی ارتش پاکستان (آی‌.اس‌.آی.) کمک دریافت می‌کرد.»

«علی محمد» جاسوس دوجانبه مصری‌الاصل که با زبان «عبری» صحبت می‌کرد، مسئول تمرینات نظامی مجاهدین افغان بود که «اسامه بن‌لادن» و «ایمن الظواهری» و بسیار افرادی را تربیت کرد که بعدها به‌عنوان چهره‌های مطرح تروریستی شهرت جهانی یافتند.

این مطالب توسط «ا.ز. هلالی» نویسنده پاکستانی کتاب «مناسبات آمریکا و پاکستان؛ اشغال افغانستان توسط شوروی» نیز تأیید شده است.

نویسنده پاکستانی می‌گوید، «اختر عبدالرحمن» رئیس وقت «آی‌.اس‌.آی.» به مربیان نظامی اسرائیل اجازه داده بود که با ورود به پاکستان، هزاران جنگجوی احزاب بنیادگرا و به‌ویژه حزب اسلامی حکمتیار را آموزش دهند که «القاعده» و دیگر گروه‌های تروریستی نیز از میان همین آموزش‌دیده‌ها سر برآوردند.

متهم اصلی حادثه تروریستی 11 سپتامبر و حمله به برج‌های دوقلوی تجارت جهانی آمریکا، سران القاعده از جمله بن‌لادن قلمداد شدند، اما حمایت‌های مالی و تسلیحاتی و همکاری‌های موساد با رهبران القاعده و همچنین منافع اسرائیل در حمله آمریکا به افغانستان، شائبه دست‌های پنهان «تل‌آویو» پشت این حمله تروریستی را برجسته کرد.

وب‌سایت «ویل.تی‌او» به‌ نقل از آگاهان آمریکایی می‌نویسد: «اگرچه هیچ‌گروهی مسئولیت حملات 11 سپتامبر را به ‌عهده نگرفت اما رهبران نظامی و سیاسی اسرائیل آماده بودند تا بلافاصله حمله را تفسیر کنند.»

بر اساس گفته‌های این وب‌سایت، «شابتی شاویت» رئیس سابق موساد در این باره گفته بود: «این حملات نماد بحران اسلام افراطی علیه دموکراسی‌های غربی است.» پس از آن نیز موساد مدارکی جعلی را برای حمایت از ادعاهای خود به عاملانش در دولت آمریکا سپرد؛ افرادی مانند «مایکل چرتاف» دستیار دادستان کل وقت آمریکا، از مقامات کلیدی در سرپوش‌گذاری حادثه 11 سپتامبر بودند.

«بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر کنونی و «ایهود باراک» نخست‌وزیر و رئیس پیشین موساد در اسرائیل، نخستین افرادی بودند که بن‌لادن را مقصر حملات 11 سپتامبر دانسته خواستار اقدام نظامی علیه طالبان در افغانستان شدند.

باراک با اشاره به القاعده به شبکه تلویزیونی «اسکای نیوز» گفت: «دولت‌های غربی باید اقدامی هماهنگ در مبارزه با تروریسم انجام دهند. ما باید علیه چنین تروریسمی بایستیم.»

وی در روز حمله تصریح کرد: «بن‌لادن در افغانستان است، می‌دانیم پایگاه‌های تروریستی کجا قرار دارند؛ وقت اقدام است.»

وب‌سایت «ویل.تی‌او» در نهایت این سؤال را مطرح می‌کند؛ چرا ایهود باراک، بلندپایه‌ترین مقام نیروی نظامی و استخباراتی اسرائیل، پیش از اینکه هیچ تحقیقاتی درباره حملات 11 سپتامبر آغاز شود، خواستار حمله آمریکا به افغانستان شد؟

این گزارش می‌افزاید: «اسرائیل چگونه از حمله ائتلاف به‌رهبری آمریکا به افغانستان و اشغال این کشور سود می‌برد؟»

به ‌باور این رسانه آمریکایی، اسرائیلی‌ها مصمم هستند تا از نفوذ در آمریکا برای پیشبرد منافع خودشان در «آسیای مرکزی» و در عین حال محدود کردن نفوذ روسیه و ایران در منطقه استفاده کنند

رژیم اسرائیل برنامه‌ای منسجم و هدفمند برای نفوذ میان قوم پشتون در افغانستان داشته است. روزنامه بریتانیایی «گاردین» در سال 2010 گزارشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه «تل‌آویو» بودجه‌ای را برای آغاز تحقیقاتی درباره ارتباط نژادی پشتون‌های افغانستان با اسرائیلی‌ها اختصاص داده است.

با این حال، پژوهشگران افغان این روایت‌ها را بی‌پایه و اساس دانستند و طرح ارتباط پشتونها با اسرائیلی‌ها را مغرضانه و سیاسی خوانده‌اند.

«حبیب‌الله رفیع» نویسنده و پژوهشگر به «بی‌بی‌سی فارسی» گفته است: «پشتونها یکی از اقوام اصیل آریایی هستند.»

با درک این مسئله که اسرائیل درصدد نفوذ گسترده میان مردم افغانستان است، دیده می‌شود پس از شکست شوروی که قدرت ارگ ریاست جمهوری به دست ائتلاف شمال افتاد، اسرائیل تلاش کرده است تا میان سران این ائتلاف نیز نفوذ کند.

نشریه معتبر «جینز دیفنس» چاپ لندن و روزنامه پرتیراژ «یدیعوت آحارانوت» در این زمینه مدعی شدند: «یکی از وزیران دولت «ربانی» به ‌صورت پنهانی با مدیرکل «وزارت امور خارجه» اسرائیل در یکی از پایتخت‌های اروپایی ارتباط گرفته است.»

جینز دیفنس تأکید می‌کند: «به ‌نظر می‌رسد هدف اسرائیل از این ملاقات کسب جای پایی در «ائتلاف شمال» افغانستان است که با طالبان در حال جنگ بود.»

این رسانه انگلیسی می‌افزاید: «آمریکا از آشکار شدن تماس‌های اسرائیل با ائتلاف شمال و جبهه ضدطالبان نگران بود؛ زیرا بیم آن می‌رفت که با اعتراض پاکستان روبه ‌رو شود؛ در نتیجه واشنگتن یکی از متحدان کلیدی خود در جنوب آسیا را از دست بدهد.»

دولت وقت به‌ ریاست برهان الدین ربانی تا به قدرت رسیدن گروه طالبان و تأسیس امارات اسلامی در 1996 ادامه داشت. البته آقای ربانی همواره اظهارات تندی در رابطه با تل‌آویو داشته است.

بعدها بسیاری از افراد از جمله مولوی «حبیب‌الله حسام» رئیس شورای اخوت اسلامی افغانستان به ‌نقل از شهید ربانی گفت که ربانی دست اسرائیل را در ترور سران جهادی دخیل می‌دانست.

روزنامه پاکستانی «اکسپرس» طی گزارشی در سال 2009 میلادی نوشت که اسرائیل با همکاری هند و برخی رهبران افغان از نفوذ قابل توجهی در افغانستان برخوردار شده است. اکسپرس این ادعا را در مقاله‌ای با عنوان «خنجر صهیونیستی پشت پاکستان» به‌ قلم «تنویر قیصر شاهد» نسبت به حضور موساد در افغانستان منتشر کرد.

در حالی که گزارش‌هایی از همکاری غیررسمی نهادهای استخباراتی و نظامی پاکستان با اسرائیل در راستای نفوذ این‌کشور به افغانستان وجود دارد، اما مقاله اکسپرس مدعی است که همکاری هند با اسرائیل در راستای محاصره پاکستان و افزایش هند در افغانستان صورت می‌گیرد.

روزنامه پاکستانی در مقاله خود با اشاره به اینکه اسرائیل به افغانستان کمک‌های نظامی می‌کند، مدعی شده است که هیئتی از ارتش افغانستان به ‌سرپرستی وزیر دفاع در این سال (2009) به ‌طور محرمانه به اسرائیل سفر کرد و از بخش‌های مختلف تل‌آویو نیز دیدن کرده است.

گفته می‌شود پیش از این سفر، هیئت افغان به ‌مدت یک هفته در هند اقامت داشت و در جلسات توجیهی مختلف نیز شرکت کرده‌ است. همچنین نتیجه این سفر نیز فروش نفربرهای زرهی پیشرفته به افغانستان بوده است که ارزش آن به یک میلیارد دالر می‌رسد.

اکسپرس در ادامه با نقل مطلبی از «تایمز لندن»، «یدیعوت آحارونوت» و «معاریو» می‌گوید، تلاش‌های «موساد»، «وزارت امور خارجه» اسرائیل و «سازمان سازمان استخبارتی ارتش آن‌کشور» برای برقراری روابط با طالبان در سال 1998 و استفاده از این گروه علیه ایران نیز جریان داشته است.

پس از امضای توافقنامه صلح میان حکمتیار و دولت وحدت ملی در سپتامبر 2016، این‌ طور به‌ نظر می‌رسد که حمایت‌های اسرائیل از حکمتیار و جنگجویان حزب اسلامی با رویکرد شیعه‌ستیزی و دامن زدن به تفرقه‌افکنی مذهبی در افغانستان ادامه دارد و این بخشی از سیاست نفوذ و طرح «اسرائیل دیگر» با تضعیف رقبای منطقه‌ای تل‌آویو است.

اگرچه اتحاد و همدلی میان اهل‌تسنن و اهل‌تشیع در افغانستان به‌ بهترین شکل ممکن همواره وجود داشته است و علی‌رغم تلاش کشورهای عربی برای ایجاد جنگ مذهبی در افغانستان، مذاهب در افغانستان طی این سالها برادرانه با هم زندگی کرده‌اند، اما رهبر حزب اسلامی از زمان امضای پیمان صلح با دولت تاکنون مواضع زیادی با محتوای تفرقه و نفرت‌پراکنی نسبت به اقوام و مذاهب افغانستان داشته است.

اسرائیل به ‌دلیل اینکه روابط دیپلماتیک رسمی با اکثر کشورهای اسلامی همچون افغانستان ندارد، اما برای نزدیک شدن به اهداف منطقه‌ای خود در جنوب غرب آسیا متمایل است که از فضای آنارشیسم افغانستان بهره ببرد بنابراین تلاش کرده است تا با کارشیوه‌های عملیاتی جاسوسی به افراد مؤثر در کشور نزدیک شود و از این طریق برنامه‌های خود را دنبال کند.

افغانستان طی چند دهه اخیر رژیم‌های زودگذر متعدد و نظام‌های سیاسی متنوع را تجربه کرده است، اما با استناد به گزارش‌های موجود «سازمان استخباراتی اسرائیل» سعی دارد تا اهداف خود را از میان افراد مؤثر به ‌چنگ بیاورد و از این طریق به درون ساختار دولت نیز نفوذ کند.

روابط اسرائیل در دوران تهاجم شوروی به افغانستان که فضای جنگی در کشور حاکم بود، با گلبدین حکمتیار از رهبران افراطی پشتون و همچنین با اسامه بن لادن و ایمن الظواهری، از رهبران عرب‌تبار شبکه تروریستی القاعده به‌ شکل آموزش‌های نظامی و تأمین مالی و تسلیحاتی بوده است.

2,932 بازدید

به اشتراک بگذارید

خبرگزاری مرکزی - © 2019